03:20 Film "Djemte e Soul-it"
05:02 Film Televiziv "Krime: Shume keqkuptime" R
Programi i plote
PUBLICITET
Lëvizja e munguar qytetare
26/06/2012

Lëvizja e munguar qytetare
DORIAN KOCI - Nëse do të bësh një sondazh të vogël për të pyetur qytetarët shqiptarë se cila fushë e aktivitetit të tyre ka përgjegjësinë për përmirësimin apo përkeqësimin e cilësisë së jetës së tyre, të gjithë ndoshta si një kor ushtarak do të përgjigjen me një fjalë: Politika.

Në këtë përgjigje, sigurisht që nuk ka gjë të çuditshme pasi qytetari shqiptar, ashtu si dhe gjithë qytetarët e ish-Lindjes komuniste, të mësuar që në shpërgënj me politizimin e skajshëm të jetës së tyre dikur në socializmin real dhe më vonë në tranzicion, prej kohësh e kanë identifikuar e glorifikuar politikën si një perëndi të Olimpit, që me tekat e saj mund të influencojë në jetën e tyre të përditshme. Në fakt, duam apo s’duam ta besojmë, në këtë përcaktim, qytetarët shqiptarë kanë të drejtë, pasi shumë gjëra në jetën tonë të përditshme varen nga vullneti i politikës dhe mënyrës sesi ajo ushtrohet, por ashtu si dhe në Greqinë e Lashtë ku ishin 9 muza që përfaqësonin gjithë sferën njerëzore dhe në jetën tonë të përditshme ka shumë gjëra të tjera veç politikës, që na ndihmojnë të përmirësojnë cilësinë e jetesës dhe t’i ushtrojmë një trysni pozitive politikës, për ta marrë seriozisht zërin e qytetarëve. Po a i dinë qytetarët shqiptarë këto sfera të tjera të jetës apo janë të fshehta dhe do t’u duhet mund për t’i “zbuluar”?

Ata, në fakt, i përjetojnë përditë dhe shpeshherë u përplasen si realitet i trishtë dhe i hidhur në fytyrë për t’i kujtuar se me më pak mund dhe me më tepër angazhim shoqëror mund t’i kishin shmangur. Brenda një harku të shkurtër kohor vendi është tronditur nga disa ngjarje të dhimbshme që kanë shkaktuar dhe viktima mes shoqërisë sonë, si rënia e autobusit me studentë të Universitetit “Aleksandër Xhuvani” në greminat e Himarës dhe vdekja tragjike e 14 vetave si pasojë e këtij aksidenti, vrasja e një 17-vjeçare dhe gjyshit të saj për motive gjakmarrje në fshatrat e Shkodrës, shpërthimi nëntokësor i puseve të naftës në fushën naftëmbajtëse Patos-Marinzë dhe dëmtimi i shtëpive të qytetarëve, si dhe një sërë aksidentesh rrugore që ndodhin në këtë stinë të nxehtë, ku qarkullimi i njerëzve dhe i mallrave rritet në pothuajse çdo rrugë të vendit. Pra si shikohet, ndërsa politika e lartë në sallonet e veta ka qenë e zënë për të zgjedhur kreun e lartë të shtetit, jetesa e qytetarëve nuk ka qenë e sigurt dhe natyrisht jo vetëm për shkak të saj, por dhe sepse në Shqipëri kemi një organizim të dobët civil për gjëra si këto që përmenda më lart dhe që njerëzit i konsiderojnë si sfera jashtë politikës.

Para pak ditësh, ambasadori Arvizu, ambasadori i një vendi mik dhe aleat të Shqipërisë, pa ia kërkuar njeri, me entuziazmin që karakterizon shoqëritë perëndimore, shpalli fillimin e një iniciative “Act Now” – që shumica e medias së shkruar dhe vizive e përktheu si “Vepro tani”, por përkthimi më i saktë do të ishte: Tunduni! Po! Ne duhet të lëvizim dhe tundemi nga mentaliteti i llogoreve partiake dhe pritshmërisë që gjithçka në këtë vend do ta zgjidhë politika dhe nëpërmjet organizimeve të shoqërisë civile duhet të fillojmë presionin nga poshtë gjithë ngrehinës institucionale shtetërore për të përmirësuar cilësinë e jetesës sonë dhe për të realizuar një nga objektivat e demokracisë, shtrirjen e saj në çdo qelizë të shoqërisë dhe pjesëmarrjen aktive të qytetarëve në zgjidhjen e gjithë problematikave që i shqetësojnë ata. Por a është i mundur i gjithë ky proces apo realizimi i këtyre masave është diçka që “bie lart nga qielli” dhe nuk mund të përftohen lehtë? Kësaj pyetjeje, një qytetar shqiptar nuk është e vështirë për t’iu përgjigjur, sidomos po të hedh vështrimin matanë detit në Europë prej nga i kemi marrë të gjitha modelet e deritanishme, por sigurisht jo vetëm modelet organizative, statutet e thata në letër, por shpirtin përgjegjës dhe entuziast të qytetarit europian që pyet e kërkon llogari për gjithçka atyre që u ka besuar votën dhe qeverisjen e vendit. Ka rreth një muaj që ka ndodhur aksidenti në Himarë dhe një e dhënë shokuese ishte se autobusi ishte 24-vjeçar, plot 14 vjet më tepër, sesa lejon ligji dhe sot që flasim askush nga ne nuk ka informacion të plotë nëse ka autobusë të tillë në Shqipëri dhe sa të rrezikshëm janë për jetën e qytetarëve. Na duhet të dëgjojmë në televizion se pala greke i ka bllokuar shumë autobusë të shoqërive shqiptare që bëjnë linjën Tiranë-Athinë, si të papërshtatshëm për të udhëtuar për shkak të vjetërsisë së tyre, për të realizuar sesa i hidhur është realiteti. Por atëherë çfarë presim? Të ketë sërish një aksident tjetër?

Letargjia jonë është e patolerueshme dhe për fat të keq do fillojmë të ndërgjegjësohemi kur fatkeqësia troket në derë. Një indiferencë e pashoqe mbizotëron gjithandej e parë dhe në tubime që organizon Shoqëria Civile, si ai kundër gjakmarrjes në Tiranë, ku kafenetë e bllokut ishin plot me njerëz të ngeshëm që s’i gjetën dot dy minuta kohë nga koha e tyre e “çmuar” për t’i bërë homazh Marisë së shkretë të vrarë mizorisht, pa faj dhe si hakmarrje ndaj të tjerëve. Ndaj le të fillojmë të tundemi, të lëvizim dhe shumë vetave kritikë ndaj asaj që e quajnë se përse të huajt duhet të na mësojnë si të “bëjmë kosin”, pasi ne i dimë këto gjëra, kur analizojnë nismën e ambasadorit Arvizu u kujtoj se përderisa ne nuk ndryshojmë asgjë në këtë drejtim, të gjitha lëvizjet nga kudo qoftë të vijnë janë të mirëpritura dhe të vlefshme. Këto ngjarje, ku jeta e qytetarit humbet kaq lehtë, nuk ndodhin në vendin e ambasadorit Arvizu dhe as në shumë vende të tjera europiane. Po te ne, derisa do vazhdojë kështu?

Gazeta "Shqip"





Facebook


Më shumë nga Komente
Sindroma e Mynhauzenit
Nga Fatos Baxhaku - Gjithnjë e më tepër, beteja politike në Parlament po shndërrohet në folklor politik. Këtë e dinë tashmë edhe vetë protagonistët. Portretet e egërsuara, që shohim në foltore, bëhen menjëherë të buzëqeshura sapo debatuesit ulen në karrigen e tyre. Berisha, Imami, Noka, e dinë, janë të ndërgjegjshëm, se për të bërë politikë duhet të thuash edhe gjëra për të qeshur.
NXITJA E KONKURRENCËS NË TREGJE
Zef Preçi - Disa raste dhe nevoja për nxitjen e konkurrencës në tregje.
FESTA JONË DHE E TYRE
Monika Stafa - Kur i shihnim dikur me gishtat e ngritur lart në dy stacionet televizive të Beogradit, ndër përpjekjet e dëshpëruara për të shijuar ndopak muzikë të huaj, ata, “vëllezërit” tanë të një gjaku, teksa dilnin nga minierat e errëta të Trepçës dhe në demonstratat e të rinjve rrugëve të Prishtinës, padyshim menduam se një krisje e betonit kish ndodhur mes dy sistemeve të çimentuara nga Lufta e Ftohtë.
Rikthehet lufta kriminalizuese ndaj shtetit
Aleksandër Cipa - Kultura e kriminalizimit të shtetit ka shpërthyer këto ditë si një “fytyrë me puçrra”.
Ne, populli më përgjithësues
Fatos Baxhaku - Me kalimin e kohës, sa më shumë që konsolidohen kombet dhe sidomos njohuritë e të tjerëve, atyre që nuk janë bashkëkombës me ta, aq më shumë kristalizohen me tendencën për të jetuar gjatë disa veçanësi, të cilat zakonisht pranohen në mënyrë të përbotshme pa u diskutuar shumë.


Lajmet kryesore

Lëvizja e munguar qytetare Hetim akuzave për trafik droge
PS-LSI kërkesë për Komision Parlamentar: Të zbardhet e vërteta
Rama: Legalizimet falas, realitet
Shqiptarët, në vend të parë për azil
Të krishterët festojnë Pashkët
PD: Rama-Meta po sulmojnë Presidentin
Debati me biznesin farmaceutik
Më të lexuarat
Temat e ditës
Ukraina, Eksplozivi, Akuzat për ushtrinë, Statusi, Turizmi, Irani, Reforma territoriale
Top Channel 2001-2014
Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i permbajtjes se kesaj faqeje.